Het regent hier katten en honden, ofwel in het nederlands;het regent pijpenstelen! Ik ga met dit weer bijlange niet naar buiten dus daarom ga ik hier eens mijn eenzame blog vergezellen. Funny, want 3 dagen geleden was het nog 30 graden, geen wolkje in de lucht the bespeuren en natuurlijk véél zon! Ik heb zelfs een bruin tintje ervan gekregen, en vaak gingen gewoon na de les op het pleintje zonnen. Er waren zelfs dagen in december dat ik gewoon goesting had om mijn zwembroek aan te doen en zo naar de les te gaan.
Nu is het 15 graden kouder, grijs, en regen. Maar ik voel tenminste al een beetje terug in België :-)
Ik heb paar weken geleden nog eens een tripje gemaakt rond Taiwan. Deze keer langs de oostkust en met een nogal interessant transportmiddel ~ de scooter.
Van Taibei namen we (Ik en Christopher ~ de Oostenrijker) de bus naar Yilan (county naast Taibei). Vandaar hebben de trein genomen naar Jiaoxi, een hotspring stadje niet ver van Yilan.
Daar hebben wij (zonder rijbewijzen) scooters gehuurd en volgende dag zijn we begonnen aan onze reis naar het zuiden. Van Jiaoxi zijn we terug naar Yilan gereden, en vandaar zijn we naar een recreation forest (Cilan)gereden ergens in de bergen. Het was niet echt wat wij verwacht hadden, wij hadden een prachtig stuk natuur verwacht maar eigelijk was het een ontspanningsoord voor families met beetje natuur. Dus daar bleven we niet lang en het duurde ongeveer tot 8 uur 's avonds voor we onze volgende bestemming hebben bereikt. Omdat het allemaal bergenwegen (?) zijn, is het nogal gevaarlijk, ge moet echt oppassen op bussen die plots uit de bochten verschijnen, en vaak zijn er werken aan de gang waar je moet oppassen dat je niet uitglijdt door modderige wegen. Als het donker begint te worden, wordt het ook ineens heel koud! In bergen verschilt de temperaturen hard van dag en nacht, met gevolg dat ik gewoon al bibberend aant rijden was. Ik had namelijk niets voorbereid voor de koude, geen lange broek, geen trui, niets :-). Ik was dan toen echt blij toen wij aankwamen in Lishan, een klein dorpje in de bergen, waar elke reiziger daar een pauze neemt. Daar hebben gegegeten, en tevens de nacht in een knus hotelletje doorgebracht. Ik was wel die avond mega verkouden, maar gelukkig hadden we een elektrisch deken ~ die had ik dan op maximum gezet, naar een tijdje had ik het zo warm dat dacht dat ik in de sauna zat, terwijl de vloer zooo koud is dat onze bieren op de grond fris bleven tot de volgende morgend.
Volgende ochtend was het prachtig weer. Zon en fris. Van Lishan zijn we richting Hualian (county ten zuiden van Yilan) gegaan. Na paar uur rijden zijn we tot de bekende Taroko gorge aangekomen. Taroko is heel bekend om haar prachtige ravijnen en wordt beschouwd als een van de mooiste plekken in Taiwan.
Een van haar mooiste hotsprings is helaas vernield door een tyfoon verleden jaar en is gesloten voor bezoekers. Maar wij kapoenen zijn er toch in geweest, over het hekjes geklommen, en genoten van de laatste bassin dat over is gebleven :-)
Na onze "verfrissing" en bezoekjes aan lokal tempels zijn we verder gereden naar Hualian city. In de avond hebben wat de stad verkent, maar Chris's zijn brommer deed het opeens niet meer. De winkels waren al allemaal dicht dus we konden de brommer nergens repareren. We kwamen een KTV (karoke) tegen en dachten: ach waarom niet?. In plaats van in een hotel, hebben de nacht al zingend en al drinkend doorgebracht in de Holiday KTV. Nachtje door, om 6 uur buiten gesjot, genoten van zonsopgang.
Nadat we de motor hebben gerepareerd, zijn we verder getrokken naar het zuiden. Verste dat wij zijn geraakt is Taidong (county ten zuiden van Hualian) maar omdat het al donker begon te worden zijn we dezelfde avond terug naar Hualian gereden, begin van de terugreis. In hualian hebben 1 nacht doorgebracht in de Police hostel (zeer goedkoop, en women wrestling op tv :-) en dan van Hualian rechtstreeks terug naar Jiaoxi. Onderweg zijn we nog gestopt in een vissersdorpje, zeer aangename sfeer, en tevens daar ook ons duurste maaltijd gegeten. Visgerechten zijn echt duur in taiwan, maar het was de moeite waard.
Toen we aankwamen in Jiaoxi, hadden we even ruzie met de bazin die ons de scooters hebben uitgehuurd. We waren namelijk een dag en paar uur te laat, dus wij moesten extra betalen. Maar omdat wij de hun motor hadden gereperaard hadden we al geld uitgegeven voor een nieuwe batterij. Ze wouden niet verantwoordleijk zijn voor de kapotte motor omdat wij zogezegd te ver waren van Jiaoxi. Bullshit, dus na half uur discussiëren wouden ze de politie erbij halen maar achteraf toch niet zo slim want zij hadden aan een stel buitenlanders zonder rijbewijs motors verhuurd. Ze waren direct van gedachte veranderd want anders konden ze hun vergunning kwijt spelen, en stelden een comprimis voor. Uiteindeljk hebben we veel minder betaald dan we moesten en we namen de trein terug naar Taibei :-).
Binglan is heel bekend in taiwan. Het is een soort drug dat overal verkocht wordt. Het is soort noot(?) verpakt in een groenblaadje, en binnenin doen ze nog roodspul in. Het is zoals een snoepje, en je moet erop kauwen. Je moet de eerste "spuugsel" eruitspuwen, en daarna verder kauwen. Naart schijnt is het zeer verslavend en het geeft u een high gevoel, maar ik heb het nooit geprobeerd :-). Het zijn vooral oudere mensen die binglan kauwen, en vooral in minder ontwikkelde steden dan Taibei. Het zijn ook vaak vrouwen die binglan verkopen. En ik heb gehoord, als ge een honderd kuai bijgooid dat ge eens flink de borsten mocht aantasten van de binglan madammen of en denk dat ze ook andere diensten verlenen :-). Ik weet niet of dit waar is maar vootal in yilan zijn de binglanmadammen zeer ... "hua", en ze zitten in een glazenkotteke versierd met groen neonlicht (in plaats van rood licht! Green light district^^), waar ze voor het raam binglan maken. Vrienden van mij hebben de binglan als eens uitgeprobeerd en ze vonden het maar niets, het proeft echt naar niks en bovendien ziet je bek achteraf er rood uit. Daarmee dat vele oude mensen rode tanden hebben ~ door binglan te kauwen.
