The mainland shock (part 3 Coping with the people from the land far far away called China)

Anyways, ik stapte buiten zoekend naar een map. In de buurt van het station vond ik een krantenwinkel maar na een kwartier op de verdwenen kassierster te wachten was ik het weer afgebold. Uiteindelijk heb ik er eentje gekocht van de vele kraampjes op straat.
Als ge maar iets van een rugzak draagt dan denken de chinezen dat ge ergens moet verblijven. Ze hanteren een nogal agressieve verkoop methode en komen direct aanvallen met brochures en tarieven en vragen: Hey knapperd, moet ge ergens verblijven vannacht?. Hmm nee dank u.
Met mijn all-in-chinese map probeer ik mijn hostel te vinden, maar ik vond het niet. Het begon echt al laat te worden en terwijl ik aan rusten was kwam er na de zoveelste een madam langs en vroeg of ik een plek nodig had. Na een kleine babbel heb ik maar uit wanhoop beslote om met de vrouw mee te gaan. Ze zag er vriendelijk uit, en ik was het beu om nog verder te zoeken.
Ze bracht naar haar thuis en bood me een bed aan voor heel goedkope prijs. Het zag er gezellig uit en er waren al veel mensen. Ik deelde een bed met haar zoon en zijn vrouw. Ik voelde op mijn gemak, kon uiteindelijk uitrusten na een hele dag reizen. Maar opeens kom madam langs en vroeg op ik iets nog nodig had, ik zei Nee dank u, en dan vroeg ze: "Yaobuyao xiaojie?/Hebt u een meisje(hoer) nodig?". Hahaha wat? Euhm nee dank u. Ze voegde daar nog bij:" Ja maar das ni erg zenne, heel goedkoop, en ge kiest maar e ;-)". Euhm ja, ik voelde nu ineens minder op mijn gemak. Wat voor plek is dit nu eigelijk?
Ik heb weinig of niet geslapen, en ik ben dan zo vroeg mogelijk afgetrapt! Om 6 glipte ik buiten en dan was ik verder aant zoeken naar een hostel. Na paar uur stappen vond ik een ander hostel, en de opluchting was niet te beschrijven :-).Ik voelde me opeens veilig en het was zelfs echt geen slecht hostel, 10euro voor de nacht, en de kamer was echt heel sjiek.
Ik heb dan wat geslapen tot de middag om dan Shenzhen te verkennen. Ik had eigelijk totaal geen idee wat ik Shenzhen kon doen, dus ik begon wat rond te stappen. Gebouwen waren echt wel sjiek, straten waren proper, goed openbaar vervoer... Je ziet meteen dat het een direct invloed had van Hongkong. Na lange citywalk heb ik de metro genomen naar het verste einde om eens te piepen hoe het daar zat. Ik dacht: hoe verder van centrum, hoe viezer en hoe minder ontwikkeld. Toen ik uistapte was ik verbaasd hoe groot Shenzhen eigelijk was, weer stond ik versteld van de grote wolkenkrabbers en sjieke structuren.
De halte waar ik afgestapt ben, was "The window of the World". Het is vergelijkbaar met onze "mini Europa" in brussel, maar deze keer is het dan "mini hele Wereld". Het zag er echt mooi uit enzo maar ben niet binne geweest omdat het veel te duur was. Het was trouwens ook een pretpark dus dat betekent: veel mainlanders. Een geconcentreerde groep mainlanders wou ik kost wat kost vermijden :-).
Dan heb ik ontdekt dat de halte ernaast ook een gelijkaardige pretpark was : "Splendid china" dus geen mini Hele wereld, maar "mini China". Haha :D Ok dat zag er interessant uit dus ik ben daar binnen geweest. Ik had op paar uur ALLES van china gezien maar dan in miniatuur. Inkom was goedkoper dan de voorafvernoemde park, en er waren veel minder chinezen wat natuurlijk aangenamer was.

Na mijn rondreis china, heb ik nog uren rondgedwaald in Shenzhen. Voor ik naar huis vertrok heb ik ineens een ticket naar Xiamen gekocht. Het kostte me 38 euro, en toen ik vond dat nog goedkoop maar paar dagen later besefte ik dat ik werd afgezet, door een mainlander. Boehoe.. :(

The mainland shock (part 2 The mainland shock)

Ik nam de trein van Hongkong richting Shenzhen waar dan ik afstapte aan het eindstation:Luohu. Hier bevinden zich de duanes dus iedereen die de grens wilt oversteken moet hier langs. Zonder al te veel problemen geraakte ik door alle checkpoints, wisselde mijn eerste renminbi's en was klaar om het mainland in te trekken. Het was al laat in de avond dus ik zochtte meteen een pek om te overnachten. Ik stapte buiten en wat me meteen opviel was dat de mensen heel anders waren dan in Hongkong en Taiwan..
Is it a bird? Is it a plane? It's... mainlanders. Jawel! Onbeleefde en rochelde mainlanders komen uit de lucht gevallen. Opeens voelde ik het, ik begon te proeven wat ze de cultuurshock noemen. Ik kon mijn ogen niet geloven hoe anders de chinezen op het vaste land waren dan de taiwanezen. Ze zijn verschillend op elk vlak: Uiterlijk, kleding, bewegingen, houding, aantal(!), etc... Het feit dat ze zeer onvriendelijk overkomen voelde ik me veel minder op mijn gemak. Mainlanders zijn zo geobsedeerd met geld en statuut dat ze allemaal belachelijke maatpakken dragen om zich voor te doen als rijke zakenmannen, maar de maatpakken zijn zo goedkoop en lelijk dat ze alles behalve dan sjiek eruit zien.
Ze roken ook ongelofelijk veel, probeer maar eens een niet-rokende-rochelende-mainlander tegen te komen!
Blijkbaar is het niet meer dan doodgewoon om eender waar en wanneer op de grond te spuwen. Iedereen doet het en overal! In taiwan doet men dat niet dus ik was dat niet gewoon. Ik was een keer een archeologische site gaan bezoeken in Guangzhou, en daar spuwde gewoon een mainlander zuursel op 1000 jaar kwetsbaar oud grond! Onvoorstelbaar...

Bon ik probeer ze niet verder af te kraken, voor meer informatie,beschrijvingen over mainlandersverwijs ik u al te graag door naar andere blogs van mijn klasgenoten die in China studeren.

The mainland shock (part 1 Hongkong)

Om de vakantie maar nuttig te gebruiken, heb ik een tripje gepland naar Hong kong en China. Omdat ik zeker het MUSE optreden niet wou missen op de 28ste februarie in Taipei,kon ik niet de volle 4 weken gaan maar "helaas" enkel 2 weken. 2 weken is niet lang dus ik heb het beperkt tot Hongkong en Zuid-China:
Hongkong
Shenzhen(Guangdong)
Xiamen(Fujian)
Shantou(Guangdong)
Chaozhou(Guangdong)
Guangzhou

Samen met Yiwen vlogen we van taibei naar Hongkong waar we op dezelfde dag normaal gezien haar vriendin, Freya, gingen op halen maar blijkbaar had ze vertraging en moest ze in Zurich overnachten. Dus dan zijn we maar met ons tweetjes Hongkong gaan verkennen.

Hongkong is eigelijk naar mijn mening een eilanden-groep. Twee hoofd eilanden: Kowloon en Hongkong island, waar Kowloon een iets meer traditioneler uitstraling heeft en het laatste ferm beïnvloedt is door het Westen.
Naast deze twee, heb je Landao, en daarnaast het vliegveld (wat eigelijk een eiland op zich is en verbonden is aan landao door bruggen). Daarnaast heb je nog heleboel kleinere eilanden waar je zeker naartoe kunt toevluchten en zo het drukke HK leven te ontsnappen.

Hongkong heeft zoveel aan te bieden dat we eigelijk eerst totaal niet wisten naar waar toe te gaan. Uiteindelijk hebben we besloten om naar het Heritage Museum gaan, wat zeker geen slechte keuze was maar ook niet de slimste. Wij hadden namelijk allebei niet geslapen vorige nacht, en uren in het museum rondlopen eiste wel zijn tol. Het enorme museum had je na 3-4 uren rondlopen pas helemaal gezien, dan heb je nog de cinematische films dat ze afspelen in hun zalen. Maar die hebben wij opzettelijk vermeden uit angst dat we waarschijnlijk in slaap vallen van het moment dat we gingen neerzitten.
's avonds hebben we Hongkongse shopping leven verkent. Zo zijn we in Harbour city beland, blijkbaar grootste winkelcomplex in Hongkong. Maar eigelijk is dat allemaal niks voor mij, ben nooit echt voor die merken geweest en het is allemaal veel te duur voor mij. De shoppings in hongkong zijn talrijk, buiten de sjieke Harbour city heb je ook talrijke kleinere shoppings, vaak naar jongeren gericht en dus ook zachter in prijs :-).
Verblijven in Hongkong is mega duur! Goedkope plaatsen zijn moeilijk te vinden, maar toch hebben we ons stekje gevonden met hulp van een Hongkonger, nl. de vriend van Anneleen, Yam. Je verblijft eigelijk in een groot bescheiden appartements gebouw. De uitbater heeft gewoon 1 verdieping "omgetoverd" in een hostel. Het ziet er eerst magertjes en vies uit maar eigelijk, het is zeer gezellig en de kamers zijn alvast properder dan gemiddelde kamer in azië.
De volgende dag zijn we Freya gaan ophalen en direct het eiland Landao gaan bezichtigen. We zijn naar het Polin klooster geweest, dat bekend staat voor de fameuze grote Boeddha. Daarna in de avond wat meer shoppings gedaan in de buurt van onze hostel.
Na een redelijk slechte nachtrust (wij hadden besloten om eens onz haren een goei knipbeurt te geven en ze waren tot 3 uur snachts nog bezig met Yiwen's haar!) hebben we de ferryboot richting HK island. Eens dat je aankomt ben je opeens in een nieuwe wereld, in tegenstelling tot Kowloon zijn de gebouwen en de wolkenkrabbers in Hongkong island adembenemed! Zo herken ik Hongkong vanuit films ;-)
Soms kan je niet geloven hoeveel Westers invloed HK island heeft gehad, vaak had ik het gevoel dat ik ergens in Europa was.
Causewaybay, dé shopping district van Hongkong. Ximen ding in Taipei en zeker de Meir in Antwerpen, zijn niets verleken met Causeway bay shopping area! Het was toen ook enorm druk, het was letterlijk een zéé van mensen. Wij zijn daar niet lang gebleven want niemand van ons had zin om in die drukte te zitte dus we zijn vegetarisch gaan eten in een restaurant in de buurt.
Om de dag af te sluiten hebben we de Peak tram genomen naar de Vicoria peak, het meest hoogste toeristische plekje waar je een uitstekend zicht hebt op Hongkong island. Ik heb geprobeerd een schoon kliekje te nemen maar mijn camera is te oud en zuigt.
Freya moest de dag erop in avond vliegen naar taibei, dus zijn we naar het meest zuiden plekje gegaan in Hongkong omdat we daar nog niet geweest waren dezer dagen. Stanley, gelegen in het zuiden, is echt een paradijs voor buitenlanders. 70% van de mensen die je hier tegenkomt zijn ook buitenlanders! Stanley is vergelijkbaar met toeristische strand gebieden in spanje en italië en weet ik veel waar. En dat had ik van Hongkong echt niet verwacht. Kuuroorden, resorts, stranden, zee etc. soms had ik het gevoel dat ik terug in Tenerife zat in ons 5 sterren resort paar jaar geleden. Maar al bij al, het was zeer schoon en de moeite waard. Allé voor ons toch, ik en freya, want yiwen werd kei misselijk op de bus maar gelukkig heeft ze uiteindelijk niet gekotst haha! Na de 2de keer Harbour city te bezoeken, is Freya vertrokken richting Taipei.
Op de laatste dag hebben nog een tempel gedaan en daarna ons klaargemaakt om te vertrekken.
Afscheid genomen van yiwen voor het metrostation waar onze wegen splitsen, zij terug naar huis, en ik richting Shenzhen, klaar voor mijn mainland ervaring ~ spannend.

Merci iedereen!

Mijn 20ste verjaardag heb ik hier uitgebreid gevierd. Ik mocht Christopher's appartement gebruiken, heb al mijn vrienden in taiwan uitgenodigd en gefeest tot de buren klaagden :-).
Volgende dag mocht ik mijn pakketje ophalen, rarara van waar? Komende van leuven!
Merci iedereen in leuven, die me hebben eraan doen denken dat mijn vrienden in verre belgië er nog altyd voor me zijn!
Merci voor het Belgium-Survival pakketje :-)
Leuke mensen, leuke kados, leuke telefoontjes :-) Dank u ^^

Funky weer en de Green light district

Het regent hier katten en honden, ofwel in het nederlands;het regent pijpenstelen! Ik ga met dit weer bijlange niet naar buiten dus daarom ga ik hier eens mijn eenzame blog vergezellen. Funny, want 3 dagen geleden was het nog 30 graden, geen wolkje in de lucht the bespeuren en natuurlijk véél zon! Ik heb zelfs een bruin tintje ervan gekregen, en vaak gingen gewoon na de les op het pleintje zonnen. Er waren zelfs dagen in december dat ik gewoon goesting had om mijn zwembroek aan te doen en zo naar de les te gaan.
Nu is het 15 graden kouder, grijs, en regen. Maar ik voel tenminste al een beetje terug in België :-)

Ik heb paar weken geleden nog eens een tripje gemaakt rond Taiwan. Deze keer langs de oostkust en met een nogal interessant transportmiddel ~ de scooter.
Van Taibei namen we (Ik en Christopher ~ de Oostenrijker) de bus naar Yilan (county naast Taibei). Vandaar hebben de trein genomen naar Jiaoxi, een hotspring stadje niet ver van Yilan.
Daar hebben wij (zonder rijbewijzen) scooters gehuurd en volgende dag zijn we begonnen aan onze reis naar het zuiden. Van Jiaoxi zijn we terug naar Yilan gereden, en vandaar zijn we naar een recreation forest (Cilan)gereden ergens in de bergen. Het was niet echt wat wij verwacht hadden, wij hadden een prachtig stuk natuur verwacht maar eigelijk was het een ontspanningsoord voor families met beetje natuur. Dus daar bleven we niet lang en het duurde ongeveer tot 8 uur 's avonds voor we onze volgende bestemming hebben bereikt. Omdat het allemaal bergenwegen (?) zijn, is het nogal gevaarlijk, ge moet echt oppassen op bussen die plots uit de bochten verschijnen, en vaak zijn er werken aan de gang waar je moet oppassen dat je niet uitglijdt door modderige wegen. Als het donker begint te worden, wordt het ook ineens heel koud! In bergen verschilt de temperaturen hard van dag en nacht, met gevolg dat ik gewoon al bibberend aant rijden was. Ik had namelijk niets voorbereid voor de koude, geen lange broek, geen trui, niets :-). Ik was dan toen echt blij toen wij aankwamen in Lishan, een klein dorpje in de bergen, waar elke reiziger daar een pauze neemt. Daar hebben gegegeten, en tevens de nacht in een knus hotelletje doorgebracht. Ik was wel die avond mega verkouden, maar gelukkig hadden we een elektrisch deken ~ die had ik dan op maximum gezet, naar een tijdje had ik het zo warm dat dacht dat ik in de sauna zat, terwijl de vloer zooo koud is dat onze bieren op de grond fris bleven tot de volgende morgend.
Volgende ochtend was het prachtig weer. Zon en fris. Van Lishan zijn we richting Hualian (county ten zuiden van Yilan) gegaan. Na paar uur rijden zijn we tot de bekende Taroko gorge aangekomen. Taroko is heel bekend om haar prachtige ravijnen en wordt beschouwd als een van de mooiste plekken in Taiwan.
Een van haar mooiste hotsprings is helaas vernield door een tyfoon verleden jaar en is gesloten voor bezoekers. Maar wij kapoenen zijn er toch in geweest, over het hekjes geklommen, en genoten van de laatste bassin dat over is gebleven :-)
Na onze "verfrissing" en bezoekjes aan lokal tempels zijn we verder gereden naar Hualian city. In de avond hebben wat de stad verkent, maar Chris's zijn brommer deed het opeens niet meer. De winkels waren al allemaal dicht dus we konden de brommer nergens repareren. We kwamen een KTV (karoke) tegen en dachten: ach waarom niet?. In plaats van in een hotel, hebben de nacht al zingend en al drinkend doorgebracht in de Holiday KTV. Nachtje door, om 6 uur buiten gesjot, genoten van zonsopgang.
Nadat we de motor hebben gerepareerd, zijn we verder getrokken naar het zuiden. Verste dat wij zijn geraakt is Taidong (county ten zuiden van Hualian) maar omdat het al donker begon te worden zijn we dezelfde avond terug naar Hualian gereden, begin van de terugreis. In hualian hebben 1 nacht doorgebracht in de Police hostel (zeer goedkoop, en women wrestling op tv :-) en dan van Hualian rechtstreeks terug naar Jiaoxi. Onderweg zijn we nog gestopt in een vissersdorpje, zeer aangename sfeer, en tevens daar ook ons duurste maaltijd gegeten. Visgerechten zijn echt duur in taiwan, maar het was de moeite waard.
Toen we aankwamen in Jiaoxi, hadden we even ruzie met de bazin die ons de scooters hebben uitgehuurd. We waren namelijk een dag en paar uur te laat, dus wij moesten extra betalen. Maar omdat wij de hun motor hadden gereperaard hadden we al geld uitgegeven voor een nieuwe batterij. Ze wouden niet verantwoordleijk zijn voor de kapotte motor omdat wij zogezegd te ver waren van Jiaoxi. Bullshit, dus na half uur discussiëren wouden ze de politie erbij halen maar achteraf toch niet zo slim want zij hadden aan een stel buitenlanders zonder rijbewijs motors verhuurd. Ze waren direct van gedachte veranderd want anders konden ze hun vergunning kwijt spelen, en stelden een comprimis voor. Uiteindeljk hebben we veel minder betaald dan we moesten en we namen de trein terug naar Taibei :-).

Binglan is heel bekend in taiwan. Het is een soort drug dat overal verkocht wordt. Het is soort noot(?) verpakt in een groenblaadje, en binnenin doen ze nog roodspul in. Het is zoals een snoepje, en je moet erop kauwen. Je moet de eerste "spuugsel" eruitspuwen, en daarna verder kauwen. Naart schijnt is het zeer verslavend en het geeft u een high gevoel, maar ik heb het nooit geprobeerd :-). Het zijn vooral oudere mensen die binglan kauwen, en vooral in minder ontwikkelde steden dan Taibei. Het zijn ook vaak vrouwen die binglan verkopen. En ik heb gehoord, als ge een honderd kuai bijgooid dat ge eens flink de borsten mocht aantasten van de binglan madammen of en denk dat ze ook andere diensten verlenen :-). Ik weet niet of dit waar is maar vootal in yilan zijn de binglanmadammen zeer ... "hua", en ze zitten in een glazenkotteke versierd met groen neonlicht (in plaats van rood licht! Green light district^^), waar ze voor het raam binglan maken. Vrienden van mij hebben de binglan als eens uitgeprobeerd en ze vonden het maar niets, het proeft echt naar niks en bovendien ziet je bek achteraf er rood uit. Daarmee dat vele oude mensen rode tanden hebben ~ door binglan te kauwen.

Examen uitslag

Eerste semester is voorbij olé! Examens zijn ook al gepasseerd en heb ondertussen mijn resultaten te horen gekregen. 88,8% ofziets wat redelijk hoog lijkt, maar heel gemiddeld hier. Al bij al, ik ben tevreden, heb meer kunnen halen als ik meer had gestudeerd, maar elke sinoloog die in China studeert maakt het zelfde mee: weinig tijd voor studies, veel tijd steken in het "settlen", inkopen, eten, naar de les gaan,dagelijks huiswerk..
Hoewel ze zeggen dat het niveau van lesgeven in buitenland nooit kan tippen aan het niveau van ons thuisbasis, toch ondervind ik een vooruitgang van mijn chinees. Misschien niet echt woordenschatwijs, maar wel zeker gevorderd in spreektaal en vlotheid omdat je immers elke dag chinees moet praten.

Foto's tot en met begin oktober

Nogmaals, foto's van Taiwan zijn te bezichtigen op mijn msn space. Heel binnekort komt er een nieuwe lading bij ;-)
http://tntthomasthai.spaces.live.com/default.aspx?owner=1
qs

What's that sound again, oh yeah *bling bling*?

The money has arrived ^^. Gisteren ben ik mijn beurs gaan afhalen, 30 000 yuan, of wel een goede 750 euro's. Omdat ze (veel) te laat zijn met het overhandigen van onze beurs, krijgen wij ineens geld van de vorige 2 maanden te samen. Ben vandaag met een lokale Taiwanese gaan shoppe :-) Ik heb een maand in armoede geleefd en echt niets gekocht buiten noodzakelijk dingen zoals eten,transport,meisjes(grapje),... , dus toen ik mijn geld kreeg, wou direct spullen kopen dat ik al lang nodig had zoals winterkleren, een nieuwe zak, een webcamera, etc ... .

Nog een taiwan impressie: Tijdens spitsuren vallen de bussen best wel mee. Er is altijd wel plaats om te zitten(desnoods comfortabel staan), en als het ergste geval kan je vergelijken met de tram nemen tijdens spitsuur, erger dan dat kom je hier niet tegen. Valt dus goed mee, want als ik naar verhalen moet horen van verre mainland, zit je echt als sardientjes in een blik tijdens spitsuren en geraak je er moeilijk af/op. Misschien in China pas besef ik wat "druk" is :-)